DICHTEN . . . .

Ik hou u nog even aan 't lijntje
en blijf nog een jaar uw venijntje.
Dat was niet mijn doel.
U vraagt, hoe 'k me voel?
Als 'Jan Davids', 't broertje van Heintje.

Als dorpsdichter dezer contreien
ga 'k u nog wat langer vermeien.
Ik dacht klaar te zijn,
doch 't wordt een refrein,
want opvolgers vormden geen rijen.

De 'dicht'kunst komt hier slechts naar voren,
wanneer men 't woord 'zwembad' laat horen.
De kop gaat ervoor;
de duikplank buigt door ……
Wat maalt dan mijn molen veel koren!

Jan J.D.Lindenhovius.

OUD WORDEN IN WESTERHAAR.

De handen gingen weer eens uit de mouw,
hier in het noeste, nijv're Westerhaar.,
want 't Haarhuus werd een splinternieuw gebouw,
Dat kregen ze maar mooi weer voor mekaar!

De zorg voor d' ouderen in Nederland
verdwijnt echt gaandeweg, dat doet mij pijn,
een zorgenkindje is 't langzamerhand.
Maar in dit dorp is dat gelukkig schijn!

Bejaarden krijgen straks veel perspectief.
Van noord tot zuid kijk je de einder af.
Zo'n ruimte vult je dagen positief.
Hier oud te worden is, voorwaar, geen straf!

Voor hen, die thans nog niet zo heel 'stok' zijn,
voor wie 'piep' echter ook lang is geleên,
lokt 't Haarhuus aan.! 't Wordt een gewild domein!
Daar wil je op je oude dag wel heen!

Jan J.D.Lindenhovius.