Dorpspoëtische overpeinzingen

De teksten vloeien uit zijn pen.
Behept met 't Twenterandse gen,
geeft hij zijn visie, klaar van taal,
zijn werkterrein kent perk noch paal.

Soms vindt hij in de politiek
- denk aan de LOG-problematiek! -
een ongerijmdheid, groot of klein,
dan geeft-ie lucht aan zijn venijn.

Bij elk item doet hij zijn ding,
- een steen in 't water geeft een kring! -
slaat nu eens kwink en dan weer trom,
doet zijn verhaal, daar draait het om.

Slechts één wens heeft hij, deze tolk.
Och, dat het Twenterandse volk
hem liefdevol in d' armen sloot!
Hun dorpspoëet, hun duizendpoot.

Jan J.D.Lindenhovius.

Hammer Dorpsraad, let op uw saeck!

De Hammer Dorpsraad krijgt van Twenterand subsidie,
zo las mijn lodderoog in de 'Tubantia' zojuist.
Ik noem het maar rechtuit omkoopprovisie,
zo word je er toch zonder meer mooi ingeluisd?

Van onafhank'lijkheid lijkt mij in dezen echt geen sprake.
Wiens brood men eet, diens deun men zingt
doet hier veeleer, dunkt mij, ter zake.
De start was goed, maar dit? Weet je, 't wringt...

Of ik begrijp hiervan geen ene snars.
- 't Is mogelijk, mijn wijsheid is ook slechts beperkt! -
Toch vind ik het een regelrechte farce,
en vraag me af, of 't echt zo wel werkt.

Met steeds 'big brother' Twenterand op afstand op de loer,
ben je immers, zo denk ik, al te zeer gebonden,
dus, maak je het jezelf onnodig 'zoer'
bij 't accepteren van deez' 'europonden'.

Spreekt 't spandoek aan de Brinktent dan toch held're taal?
Moeten we dat met pijn aan 't hart gaan concluderen?
Kom, Hammer Dorpsraad, stel hieraan fluks perk en paal,
Word wakker, 'völkie', en laat je niet zomaar incuberen!

Er valt hier in ons dorp nog zeer veel te realiseren.
Maar doe het dan wel op je eigen houtje.
Weiger die metworst met als toetje straks gebakken peren,
hou in je nu nog schone handen 't initiatief en ook ....'t touwtje!

Jan J.D.Lindenhovius.

Het Twenterandse feestbeest

De Twenterandse diamant
heeft nauw zijn feestjaar afgesloten,
of 't tweelingdorp hangt vastbesloten
de vlag uit en staat hand in hand.

Is 't feestbeest dan nog niet getemd?
Nee, één dorp verder neergestreken,
hijst het zich weer, bij wijz' van spreken,
in vol ornaat in 't galahemd.

Die viermentaliteit van beide dorpen .....
In Vriezenveen zowel als in Den Ham
- het ene oud, het andere stokoud -

laat de eeuwenloop haast elkeen koud,
staat niemand daarvoor echt in vuur en vlam.
Wordt 't calvinistisch kleed ooit afgeworpen...?

Jan J.D.Lindenhovius.

SuperFormidEx!

Zie ze daar staan, één lach hun deel!
Drie ondernemers op een rij.
Wat nu maakt hen zo intens blij?
Waarom vooraan op 't dorpstoneel?

't Zijn Berkhof, Marsman en Sportel
- gerangschikt volgens willekeur! -.
Rondom hen hangt die frisse geur
van zeer succesvol zakenstel.

Saâm geven zij 't Kanaaldorp glans.
Ze zijn verkozen hand in hand
tot beste zaken van ons land
in d' eigen winkelketenbranche!

Toch, als opmaat voor 't vreugdefeest
was een opnaam' in groepsverband
van heel het personeelsbestand
ook zeker op z'n plaats geweest.

Je staf brengt op jouw plank het brood
en vormt een prachtig uithangbord,
waarvan je nering beter wordt,
dat weet een ieder, klein of groot.

Wellicht is dit een open deur.
Met 'Superformidex' voorop
Is 't personeelsbeleid vast top
En krijgt j' als klant met stip voorkeur.

Tot slot een pluimpje van mijn hand.
Dit wild' ik hier slechts klaar gezegd :
Vroomshoop, zo blijf je echt terecht
De diamant van Twenterand!

Jan J.D.Lindenhovius.

Een nieuwe lente .......

Thans valt Olympisch goud te winnen,
maar dat heeft Twenterand reeds binnen,
ook al verdient deez' gang van zaken
de hoofdprijs niet. 't Is zeer te laken.

Dit lek zal Zwolle moeten dichten.
Daar leest men al van de gezichten :
'Weer zo'n migrainedossier vol kuilen.
Weer Twenterand! 't Is om te huilen.'

Laat u door dit gevoel niet sturen.
Maar straks bij Twenterands problemen
en hun vaak stekelige themen,

verwacht ik toch, heer (Cor?/Kees?) Visser
één vingerknip, en zie, 't is er!
Man vol ervaring, vol allure!

Jan J.D. Lindenhovius.

De 'installatie' van 'Het Liggend Naakt', dat jarenlang het Hammer dorpsbeeld bepaalde, leidt mij tot de volgende hartenkreet!

Zij ..........

Een bron van inspiratie!
Hèt stuk van 't hele dorp!
En dat op één steenworp
Van 't huis der democratie!

Zij had in één woord : gratie.
Het ambtenarendom
keek daag'lijks naar haar om.
Zij vormd' hun motivatie!

Maar wat een degradatie,
toen alles daar verdween
naar 't plein in Vriezenveen :
gedwongen emigratie!

En als een waardeloze prul
ligt zij nu als een stuk oud vuil
- 'k moet zeggen, dat 'k daar vaak om huil -
tussen gemeent'lijk werktuigspul.

In Smoezendonk is zij ludiek
aan de vergetelheid ontrukt,
zo van de opslagwerf geplukt!
Voorwaar, een daad, zeer sympathiek!

Toch vraag ik aan u, Heer van Kunst,
na deze tweede beeldenstorm,
als protagoon van wet en norm
vol deemoed slechts deez' ene gunst.

Als 't carnaval straks is gevierd,
en alles weerkeert naar normaal,
mag ik dan hopen, dat vol praal
zij d'Hammer pastorietuin siert?

Jan J.D.Lindenhovius.

Lijsttrekkers (vreugde?)tranentrekkers.

Onderweg hierheen dacht 'k nog
- 'Enter' zat nog in mijn kop! -
"Stel je voor, dat daar vooraan
zeven namaakpoppen staan!"
Want dat was me toch een flop!
'k Noem het puur kiezersbedrog!

Hier, in Klaampe's V'sterij
heb ik opgelucht bemerkt :
Allen staan van zevenklaar,
rad van tong, scherp als een schaar.
Thans verwacht ik onbeperkt
geen gedans om hete brij.

Anders wordt u straks met stip
door de ganse stemveestoet
afgeschminkt vol leedvermaak.
Komen dus de LOG's ter spraak',
bieb of brede school, toon moed!
Geef uw standpunt klaar en klip.

'k Raad u aan, hier in dit oord,
Schouw toch door dit alles heen.
Als 't rumoer straks is verstomd,
en de dag des oordeels komt,
stem dan louter op degeen',
die uw zicht 't best heeft verwoord.

Ik geef u geen stemadvies.
'k Ben hier slechts uw woordengast,
die hier maar mijn speeltje doe.
'k Wens u, zeven, wijsheid toe,
en, bevrijd van elke last,
raad ik allen : "Kies, maar ...... kies!"

Jan J.D.Lindenhovius.

Op een rijtje .......

Couzijn Bos met 't CDA
wil de hoofdprijs binnenslepen.
Zijn benoeming, onbegrepen,
had geen schoonheidsprijs, maar ja,
dat is toch vergeten, thans.
De partij kent and're zorgen.
Hoe zal 't gaan na overmorgen?
Dit debat 's hun laatste kans.

Albert Engels van GB
houdt van kernen, wil niet slopen.
Hij weet, hoe de hazen lopen,
draait al jaren volop mee.
Toch klonk hier ook ruisgeluid,
sloeg men aan het bakkeleien.
Nu is alles aan 't betijen,
en kan 't alle kanten uit.

Trudy Nederpelt's partij
staat bekwaam, vast in de strengen,
weet wat ome Chris kan brengen,
laat hem daarin heel'maal vrij.
Ook hier was 't geen pais en vree,
werd ambitie overvleugeld,
discipline vlot beteugeld.
Klaar ervoor nu, VVD?

Bij Ben Engberts' SGP
staan de deurtjes karwijd open,
iedereen mag binnenlopen :
vaste aanhang, zeer tevreê.
Hun beleidslijn, hun motief :
zeer gedegen, zonder pralen.
Gaan zij meer dan één stoel halen?
Hoe 't ook zij, 't blijft positief.

PvdA's Hans Zebel -
Met zijn naam wil 'k hier niet scoren;
dat is toch niet naar behoren! -
gaat voor 't coalitiespel.
3 maart is voor hem D-day.
Zijn partij heeft veel te winnen.
Ook al lijkt de winst reeds binnen,
meeregeren, da's vers twee!

Gerjan Smelt leidt zijn CU
nu in rustige vaarwaat'ren,
deed veel aan opkalefaat'ren.
Oogsten, dat wil hij graag nu.
Martha gaat er ook vast voor,
heeft de partij smoel gegeven.
Op het pluche oogt zij gedreven.
Nog twee nachtjes slapen, hoor!

Met dark horse Wibe Verboom
Gaat TON zich ook presenteren,
en met Rita's steun proberen
hier te starten als een droom.
Of dit lukken gaat, wie weet?
Niemand kan je dat vertellen.
Niemand kan je dat voorspellen.
Zelfs geen hond, die Maurice heet!

Jan J.D.Lindenhovius.

Op de weeghschaal.

Nu de teerling is geworpen
in de Twenterandse dorpen,
moet nog slechts één klus geklaard :
Rap een hecht college smeden,
of straks hoor je ontevreden :
'Olifant heeft muis gebaard'.

Albert Engels, hooggeprezen,
wordt thans op het schild gehesen :
overwinnaarsereprijs!
Zijn program kende veel punten,
waarmee hij zowaar kon stunten.
Zeven zetels zijn 't bewijs!

Binnenkort valt te verwachten,
dat ook GBT's gedachte
samen - en dat zeer terecht! -
met de wensen van de and'ren
- daaraan kun je niets verand'ren -
'Op de Weeghschaal' wordt gelegd.

'k Zou graag deze wens hier uiten,
dat partijen gaan besluiten
voor óns Twenterand te gaan.
Dat wij mogen profiteren,
dat u zich wilt profileren,
dat de 'Weeghing' aan mag slaan!

Jan J.D.Lindenhovius.

Bij de moeder aller derby's!

Beste mensen van de Boys!
‘k Wil uw middag niet bederven,
slechts uw aandacht even werven.
Luistert naar des dichters voice.

Vandaag, zestig jaar geleên,
toog de Boys naar d' Hammer dreven,
vastbesloten les te geven
aan de naaste buurvereen.

Dat liep anders, wat een schrik!
Want in plaats van zelf te scoren,
liet Den Ham hun kar ontsporen
in de modder en de slik.

Andries Doosje was de buur,
die de Boys flink deed wanhopen,
hen van kast naar muur liet lopen
met een hattrick, gaaf en puur.

Dat was ‘t eerste wapenfeit,
en daar is ‘t ook bij gebleven,
thuis werd nooit weer winst geschreven,
echt, mijn wit-blauw harte schreit!

Maar, nu, ‘t is weer zes maart. Zou ....
deze dag zich gaan herhalen?
Wordt het voor de Boys weer balen?
Kleurt De Bosrand straks wit-blauw?

Kom nou, dichter, wees geen oen!
Geel-blauw haalt de buit wel binnen,
blijft zijn potjes meestal winnen.
Ja, da's waar, maar hoe ging ‘t toen ....?

Jan J.D.Lindenhovius.

Twee (s)lim(m)ericken.

Er was eens een duo in 't Vjenne
dat zich politiek wou verwennen.
Het ging zeer gezwind
- alsook eensgezind -
met hand op één buik aan 't verkennen.

Jan op de Weegh kon 't niet waarmaken.
Couzijn en Gerjan deden 'zaken'.
Is 't echt zo (slik,slik),
dat straks - beeld van schrik -
verliezers mee de dienst uit gaan maken?

Jan J.D.Lindenhovius.

Vier mei: venster naar de vrijheid

Zij hebben niet of nauw
de dageraad zien gloren,
de vrijheid zien herboren,
noch proefden zij de dauw,
waarvoor de nacht steeds wijkt,
die doet de dag verschijnen,
de somberte verdwijnen.
Hen heeft het niet bereikt.

Nu leven zij hier voort.
Wij blijven hen gedenken,
hun onze eerbied schenken,
bewogen, zoals 't hoort.
Toch maant ons in dit uur
hun offer tot bezinnen,
voor ons valt veel te winnen,
want vrijheid, die is duur.

Geef dit besef dan voer!
Want ligt stigmatiseren,
alsook discrimineren
niet daag'lijks op de loer?
Laat ons gezaam'lijk dan
daaraan onz' aandacht wijden
en, eensgezind, belijden :
't Is niet te laat, het kán!

En gaan wij straks van hier,
dan voegen onze schreden
zich weer naar 't harde heden
vol arbeid en vertier.
Doch vier mei blijft voorgoed
als ijkpunt ons gegeven,
waar hoop slechts dan doet leven,
als ook geloof haar voedt.

Jan J.D.Lindenhovius.

Een bevrijdingssonnet

De vijfde mei vormt voor ons land
al jaren 't ijkpunt in de tijd,
dat oorlog van de vrede scheidt,
ons samenbindt met hechte band.

Ook wij worden bepaald steeds meer
bij 't grote goed, dat vrijheid heet,
dat ideaal en wilskracht smeedt
en ons doet waakzaam zijn, steeds weer.

Voor ons is vrijheid een begrip.
Zij staat voorop met dikke stip.
Zij is de basis, die ons schraagt.

Maar vrijheid, en wel wereldwijd?
Dát is en blijft een helse strijd,
een taak, die aller inzet vraagt.

Jan J.D.Lindenhovius.

Twenterandse tegeltjeswijsheden.

De Twenterandse politiek
staat thans weer klaar voor Jan Publiek.
Zij gaat in deze periood'
zeer breed van start, een streven, groot.

Maar mag ik elk politiek dier
uitnoden naar Den Ham om hier
de buurtversiering te bezien?
Dan vindt u daar moog'lijk, misschien

op tegeltjes voor u een punt.
Wat spreuken, waar u wat mee kunt,
Een hartversterking voor vier jaar.
'k Zou zeggen dus : 'Bekijk het maar'!

Jan J.D.Lindenhovius.

Adieu, Bernard Kobes

A ls dorpspoëet van Twenterand
D ien ik u hier van eigen hand -
I n navolging van ons volkslied
E n, naar ik meen, uw favoriet! -
U w naamdicht op, o heer van stand!

B edreven als een waar regent,
E rvaren, zeer, in het besturen,
R eisde u na een tweetal buren
N aar 't randje van uw eigen Twent'.
A l kwam het niet uit eigen mond,
R eeds in uw vroegste jong'lingsjaren
D acht u, ondanks wat mitsen, maren :
'K maak dáár het liefst mijn cirkel rond'.
O oit bent u, nijv're netwerkrots,
B egonnen in 'Zwartsluus' als 't ventje.
E n nu : elk in den lande kent je!
S traks rest slechts : ' Bernard : Vjenne's Trots'!

Jan J.D.Lindenhovius.

Welkom, Cornelis Visser.

W ij zijn vandaag de koning weer te rijk!
E en nieuwe eerste burger dient zich aan.
L aat ons dan hier en nu hem steunen gaan.
K ortom, geeft uiting aan uw huldeblijk,
O pdat hij zich mag voelen thuis, heel gauw,
M eer zelfs dan vis in Linderbeek of Stouw'!

C harisma is in Twenterand een must.
O pen betrokkenheid een goede tweed'.
R uimhartigheid op drie, gemeentebreed.
N eem voor deez' zaken ruimt' en tijd, bewust.
E n, voor u denkt : 'Wee mij, och, arme ziel!',
L aat mij begaan, dorpspoëet van beroep.
I k neem u op de hak, onder mijn loep.
S chets mijn verwachting slechts, dus geen profiel!

V oorwaar, u krijgt een schone taak!
I n deze plaats met kernen wijdverbreid
S taat nu uw bed, al is 't nog niet gespreid.
S chud ras de dekens op, verdrijf Klaas Vaak!
E cht waar, hier staat men realistisch klaar,
R oept schallend uit : 'Cornelis, starten maar!'

Jan J.D.Lindenhovius.

. . . . . . is terug!

Vandaag : reïntegratie
van haar, op wie ik val!
D' aloude eierhal
krijgt een redecoratie.

Daar ligt zij dan vol staatsie -
Waarlijk, het is gelukt :
aan d' Aziëlaan ontrukt! -
op een echt daaldersplaatsie!

Dank zij deez' installatie
schenkt 'Truus', als grande dame,
aan 't vrouwbeeld naam en faam :
Leve d' emancipatie!

Gij, Heer van Kunst, hield u niet doof,
neigde naar 't kunstprotest uw oor,
gaf aan de oproep ras gehoor.
't Is billijk, dat 'k u nu ook loof!

Zo leeft Charlotte van Pallandt voort,
hier in ons dorp : welk een voorrecht!
Zij was - dat dient gezegd -
een hele grote in haar soort.

Laat ons dan allen deze dag
begroeten als een ware gunst,
dat dit object van beeld en kunst
in zulk een vorm hier pronken mag,

en heffen, staand, het glas, vol vlam,
geheel van dorpse trots vervuld -
Jan van der Kolk, ook u zij d' huld' -
op 't liggend naakt van ons Den Ham!

Jan J.D.Lindenhovius.

Ode aan de Mageler Es.

Op de Mageler Es
met de blik op Den Ham
is 't gedaan met de stress,
schiet je dorpshart in vlam.

'k Zie de toren, heel pront,
als een prachtig decor,
dat daar eeuwenlang stond,
met zijn klanken, sonoor.

'k Ben me dan pas bewust
van de waan van 't bestaan.
Wat een stilt', welk een rust,
als ik hier stil blijf staan.

'k Voel m'n kleine gestalt'
als een pluis in de wind,
zodra d' avond daar valt
en de zon daalt gezwind.

Doch, opzij . . . - kil en kaal -
daar ontwaart mijn vizier
een kolos, grauw en vaal . . .
Weg, voorbij is 't plezier!

Jan J.D.Lindenhovius.

Daar in dat glazen café

Kevin, Stefan, Wilco, Frank,
Tom, Ralph, en Sebastiaan,
voeg daarbij Annemarie,
gaan straks samen ‘n dag of drie
achter glas er tegenaan.
Dat ze vinden veel weerklank!

Daarom wijd ik dit sonnet
aan dat ‘supercool' octet.

-----------------------------------------------

Twintig december is de dag!
Acht dj's met een gouden hart
gaan goedsmoeds ijv'rig aan de slag,
staan dan bij ‘Kremer' aan de start,

bezetten daar ‘t café van glas,
drie dagen lang, zoals in ‘acht'
en wie mocht denken, dat ‘t dát was,
dat dit een stunt is, mooi bedacht,

snapt de intentie niet geheel.
Hier gaat ‘t niet om prestatiegekt'.
Hulp aan aidswezen is het doel!

Dus wie bezit ‘noabergevoel',
wil steunen dit globaal project,
schenkt ‘Serious Request' zijn deel!

Jan J.D.Lindenhovius

'T SAL DAN EN GAEN . . . . .

(Een terzinale ontboezeming)

Decembers donk're dagen dragen bij
aan dat gevoel van knagend onbehagen,
dat je bekruipt in deze tijd.

Soms voel je wroeging, dan weer spijt,
maar blijft de onlust je belagen,
dan stemt dit 'Deltaplan' je blij!

'Terugblik tweeduizend en tien'
doet dra je somb're stemming wijken.
Echt, dit programma is een must!

Hier komen gasten langs te kust
alsook te keur, dat zal wel blijken.
Wie durft zich in dit hol te laten zien?

Nee, namen noem ik niet, o nee!
'k Volg slechts de vraaggesprekken kritisch,
en toets 't verschil in woord en daad.

Een nieuwe burgo, dito raad,
een fris college, analytisch.
Ingrediënten, toch? Een zee!

Straks komt de hamvraag : "Wie wordt hèt?"
Wie zal het 'em uiteind'lijk lappen,
wordt Twenterander van het jaar?

Wie krijgt de eer, de feestsigaar?
Eén ding kan ik u vast verklappen :
Uw dorpspoëet vist achter 't net!

G'lijk Thomasvaer en Pieternel,
die eertijds 't nieuwe jaar inwijdden,
wil ik besluiten met deez' wens :

"Blijv' in tweeduizendelf, gij mensch,
verschoond van 's levens last en leijden.
't Sal dan en gaen, waerachtig wel!"

Jan J.D.Lindenhovius.

TOER IS MEE IN TWENTERAND.

Toerisme blijft in Twenterand
voortdurend timm'ren aan de straat.
Een nieuwe gids ligt thans p(l)anklaar,
gelikt en zeer informatief.

De kernen staan reeds hand in hand
startklaar en vormen zo d' opmaat.
Tweeduizendelf wordt vast het jaar
van veel recreatief gerief.

Wat Twenterand te bieden heeft,
kan niet op één A4-tje staan.
Een bloemlezing geeft helder weer,
wat hier te vinden is aan praal.

Echt, ons toerisme kwijnt niet, 't leeft!
Daar kun je eerlijk van op aan.
Je vindt in deze gids veel meer
dan zomaar 'n aanbod, saai en schraal.

Het Engbertsdijksveen en de Stouw,
De Maag'ler Es en Linderbeek,
Het Hooiland en de Paterswal,
De Zandstuve en 't Zwolsch Kanaal.

Ja, 'k schud ze zomaar uit m'n mouw!
Doch, als ook de toerist deez' streek
straks als zijn broekzak kennen zal,
wordt deze gids 'n succesverhaal!

Nee, 'k zal geen aanbeveling doen.
Hoewel mijn Hammer hart vol pijn
vanwege deze afspraak brandt .....,
hou ik me hier toch maar gedekt!

Ik hoop van hart', dat dit seizoen
toeristen heel tevreden zijn
en vol trots melden : 'Twenterand
werd door ons met plezier ontdekt!'

Jan J.D.Lindenhovius.

..... EN JIJ?
Als ik 's morgens vroeg mijn ogen
opendeed, had 'k altijd zin
om een nieuwe dag te starten,
want dát was een goed begin!

Als ik mij dan aangekleed had,
dacht ik meestal : 'Hoi, wat fijn!
Straks weer lekker leuk naar school toe,
even stoeien op het plein!'

Als ik dan de keuken inliep,
zei ik : 'Goeiemorgen', blij,
at ik gauw een heerlijk broodje
met een glaasje melk erbij.

Als ik dan het eten op had,
pakte ik mijn jas en das,
en zag ik op weg naar school toe
al veel vriendjes uit mijn klas.

Als de bel dan hard ging luiden,
moest ik in de rij gaan staan.
Daarna stil en vlug naar binnen,
achter juf of meester aan.

Als 'k dan in mijn bank ging zitten,
keurig netjes en rechtop,
was ik echt een lieve leerling,
kreeg ik vaak een schouderklop!

Als het 's middags dan half vier was,
was de schooldag weer gedaan.
En thuis duurde het niet lang meer,
of de etenstijd brak aan.

Als 'k dan 's avonds in mijn bed lag,
dacht ik dikwijls even t'rug
aan wat er die dag gebeurd was
en dan sliep ik vliegensvlug.

Zou ik jou eens mogen vragen :
'Vind jij jong zijn ook zo fijn?'
Blijf dan denken (net als ik nu) :
' 'k Wou, dat 'k altijd kind kon zijn!'

Jan J.D.Lindenhovius.

WAKker worden.

Terwijl ik juist mijn veren ben ontstegen,
roept Stichting Twenterand Cultuur mij toe :
'Word WAKker!' Snel lees ik 't waarom en hoe.
Dit plan verdient waardering allerwegen!

De 'Week van d' AmateurKunst' wordt verbonden
met 't fenomeen 'Kunstplaatsen Onderweg',
zodat hier straks in mei langs heg en steg
ook meen'ge and're kunstvorm wordt gevonden.

In deze tijd, waarin zeer fors gesneden,
bezuinigd wordt op 't culturele vlak,
hakt deze stichting zich een kunstig WAK
in d' ijsvloer van de kille zaak'lijkheden.

De slogan, die zich hier aan ons doet horen,
geldt tevens als de juiste schoenenmaat
voor hen, die menen dat kunst slechts bestaat
voor d' hobbyist in diens ivoren toren.

Zo wordt men aangeWAKkerd op te snuiven
een scala aan cultuur in Twenterand.
En da's niet mis, zeg ik maar van mijn kant;
laat STC innovatief maar schuiven!

Jan J.D.Lindenhovius.

ZWEMBADINAGE.

Badmeester Ben doet op zijn eigen wijze
een duit in 't zakje met het grote gat,
en adviseert doodleuk : 'Sluit 't Hammer bad,
laat 'Groene Jagers' maar naar Ommen reizen!'

Hier oop'nen zich zeer weidse perspectieven!
Voor mij althans is 't zomerzonneklaar :
We sluiten alle baden nog dit jaar,
en laten zwemmers buurtwaat'ren doorklieven!

Voor Vjenneluu is Wierden 'n kippentredje,
daar 'stamp' je vlot heen in een vloek en zucht,
een mooie fietstocht in de zomerlucht.
Je draait je hand er niet voor om. Wat let je?

Ook Westerhaar kan meegenomen worden.
D' A35 zorgt voor 'n snelle reis
naar 't Hardenberger waterparadijs.
Volg daar 'plumpweg' de plaatselijke borden.

Rest nog Vroomshoop, ons diamanten stekkie.
De Zandstuuv' wordt gedempt, en wil j' een bad?
Vervoeg je dan maar bij Het Snottergat,
van ouds voor velen toch al hèt hangplekkie.

Zo zijn we ze mooi kwijt, die molenstenen
- Die 'Engberts-aanpak' is zo gek nog niet! -
en ligt ons voorspoed in 't verschiet!.
Nog nooit heeft hier de zon zo fraai geschenen!

Jan J.D.Lindenhovius.

BALLADE VAN DE TANDARTS EN DE TIJGER.

Een tandarts aan 't randje van Twente
verdient ook aan dieren nu centen.
Eén tijger in 'n Ham
passeerde de Dam,
op dentaal gebied heerst hier lente!

Geschiedenis werd hier geschreven
op zondag zo rond halluf zeven!
De dierenkliniek
kreeg zulk vreemd publiek,
dat velen hun ogen uitwreven!

De afloop schenkt zeer veel vertrouwen.
Geen dier hoeft hier straks te kieskauwen,
noch leeuw noch ijsbeer.
Een reden te meer
om iets verderop nieuw te bouwen!

Of Dams naam op 't bordje zal prijken,
hij paarden in bekken gaat kijken?
'k Wou, dat 'k het wist,
doch een eye-oop'ner is 't.
En, wie weet, zal 't hem ook wat lijken . . . . .!

Jan J.D.Lindenhovius.

HOERA, 'T IS LENTE!

De kogel is thans door de kerk!
Er is genoeg genavelstaard :
Het megastallenvoorstel gaat
in de papierversnipperaar!
Gedaan is 't met het LOGge werk;
de raad besloot in sneltreinvaart
vooral te luist'ren naar 'de straat'
en handelde met verv' ernaar.

Zo breekt een stralend voorjaar aan:
Het Manitobaplein kleurt groen!
VROM? kan gaan lachen als een boer,
die kiespijnvrij aanschouwt het LOG.

Zie 'burgo' Visser daar eens staan,
op 't oog de ware kampioen.
'De raad is om', zo denkt hij stoer,
'Nu slechts de Raad van State nog! ...

Jan J.D.Lindenhovius, Dorpsdichter van Twenterand

D'N ZESD'N APRIL NEEG'NTIEN VIEFENVEERTEG.

1.
Wat is ut vanmaân toch arg stille.
Iej zeet joa gin moes op de stroat'.
Mien moo hef joa ok gaans gin wille,
löp met 'n troane op hear geloat.

2.
'k Wil gèèrne noar boet'n, mar 'k magge neet,
neet noar d'n hof of achter noar 't laand.
En mien kinderverstaand dèènkt en weet :
'Doar is arg'ns wat slims ân de haand'.

3.
Mien va gönk gist'roamn'd ('t was a' late)
'eel sliepstattend gaauw der vanduur.
Mien moo zeg : 'k Bin kats van de kaarte,
'k heur'n d'n toor'n joa elk halluf uur'.

4.
Al zwiegend zit wiej biej mekare.
Mien opoe, tralat, kik noew droof.
En zo gangs greuit er as ut ware
duur de kamer nen 'eel'n deep'n kloof.

5.
Dan heur ik biej oons op ut ströatien
staampende voote, hard en wreed.
Doar mesjeert dèt Duutse söldöatien,
dèt smeugel, dèt kleine sekreet.

6.
'Woar geet toch dèn Duutser noew hèn, moo?',
vroag ik ('k bin joa bange in d' hoed).
Mar doar is ze 'eelmoal neet niej' too,
sprek gin woord, kik stil vuur zich oet...

7.
......Dan brek zo iniens ut lewaai lös!
't Is net of nen köppeltien sproan
opvlög van ut eigene lèèfnös.
'k Zee drommen van mèènsen langs goan.

8.
'Op nen Brink bint de Kanadeez'n!'
In de veere goaw der op of.
Doar bint van dee sjiepies an 't reez'n
met soldoaten zwat van 't stof.

9.
Pattieluu goat noew hard ân 't zing'n :
- Is dèt 't Wilhelmus van Nassau? -
Aander'n bint ân ut hoss'n en spring'n.
Van 'n toorn weait ut rood-wit-en blauw!

10.
Biej 't hotel ') steet 't a rieg'n dikke.
Vèènte met nen oraanjen baand,
um earen 'als nen dito strikke,
hoolt oons doar op veilig' ofstaand.

11.
Zee richt op de duur'n en de roet'n
ear scheetspul, zee bölt en zee snaauwt.
En dan kömp der wel mèèns'n noar boet'n,
met d 'aande op 'n kop, doodsbenaauwd.

12.
't Volk röp - zee bint joa kats boet'n zinn'n - :
'Scheet ze ma rap vlak vuur de raap!'
Van mien moo mut ik noew gaauw noar binn'n,
det is niks vuur miej, zo n snotaap.

13.
A'w umslieks nen bruggie goat ett'n,
geet de kökk'nduure zomar lös,
kömp, goddaank, mien va doar ânzett'n,
under 't heui en ôk under 't grös!

14.
"Foi, foi, woar heb-iej toch 'ezett'n?'
vrög mien moo, 'eel slim op'elucht.
' 'k Bin met Tönnies-jongs en de Pett'n
met gaank zo de boerschop in 'evlucht!

15.
Nen heel'n nach waaw tope in Eèg'n',
- mien va proat noew zo zonder zorg -
'en wiej hebt good ve'stopt 'elèèg'n
doar biej Schurink in zienen borg.'

16.
Nen mèènsenlèèv'n is 't noew 'elene,
't was op dissen zesden april.
'k Heb ut as bungeltien 'ezene,
duur mien eigene kinderbril.

17.
Wat miej ut lèèv'n ôk nog mag schèènk'n,
bin ik oold en misschies wat stram,
op dissen doatum bliev' ik aait dèènk'n
ân de bevrijding van oons dorp 'n Ham.

') : het hotel van Middendorp, thans Oudheidkamer.

Jan van Broons.

6 april 2011.

CODE ORANJE.

30 april : Code Oranje waart door 't land!
Echter, één dag tevoren brandt het overal,
laait een fel vuur in menige gemeentehal,
maar - groot geluk! - een lintjesregen blust die brand!

10 Twenteranders werden weer eens (echt?) misleid,
in het geheim naar 't Manitobaplein gelokt,
alwaar ze spoedig, ruwweg uit hun droom geschokt,
te maken kregen met de ‘harde werk'lijkheid'.

Hun inzet voor de medeburger werd gevierd.
Door burgemeester Visser in de zon gezet,
ontvingen ze een lintje naast een fris boeket!
Wie zou niet graag zo fraai door hem worden versierd?

Jan J.D.Lindenhovius.

 VIJF LANGE JAREN . . . .

Vijf lange jaren werd ons volk gekweld,
hield de bezetter wreed, wraakzuchtig huis.
Verblind door haat, racisme en geweld
werd hier een spel gespeeld van kat en muis.

Vijf lange jaren werd ons volk geknecht,
bevolkingsgroepen, puur uit rassenwaan,
vervolgd, versleept, van huis en haard onthecht
verkracht, van alle mens'lijkheid ontdaan.

Vijf lange jaren werd ons volk verdrukt.
De bloem der natie, niets ontziend vertrapt,
werd aan haar idealen ruw ontrukt,
haar toekomst bij de wortel afgekapt.

Vijf lange jaren zocht ons volk zijn stuur.
Steeds sterker vatte hier 't besef zo post,
dat, wil men strijden tegen dictatuur,
het veler bloed alsmede tranen kost.

Vijf lange jaren zijn historie thans.
Reeds zesenzestig jaar is het geleên,
dat vrijheid hier weer kreeg een nieuwe kans,
dat onderdrukking week, terreur verdween.

Vijf lange jaren . . . ., doch d' herinn'ring blijft.
Hun namen staan gegrift in 't monument,
opdat bij ons deez' uitspraak leeft, beklijft,
dat vrijheid naast winnaars slachtoffers kent.

Jan J.D.Lindenhovius.

KLOKKENSTOEL.

Op Dennenhof wordt 't leven
voortaan gedragen uitgeluid.
Een zeer lofwaardig streven
gaf richting aan een wijs besluit.

Een klok zal straks weerklinken
in alle eenvoud, ijl en zacht.
Mocht ons de moed ontzinken,
schenkt zij ons hoop'lijk nieuwe kracht,

De Stichting breng ik hulde!
Gemeenschapszin bewees zich weer,
toen men deez' wens vervulde,
die geeft cachet aan d' laatste eer.

Jan J.D.Lindenhovius.

TWENTERANDSE DORPSGEVECHTEN.

'k Bevind me in een Twenterands spagaat,
lig in een knoop, ben schielijk uitgeteld!
Zes onzer kernen gaan voor 't grote geld,
nu 't om het leukst provinciedorpje gaat.

Voor welke kern steek ik m'n nek thans uit?
Als dorpspoëet van dit gezellig oord
zit ik nooit echt verlegen om een woord,
doch nu omgeeft mij stilte, duid'lijk, luid.

Voor Vriezenveen heb ik altijd een zwak.
De Pollen ligt mij ook al na aan 't hart.
En Westerhaar, dat elk' omschrijving tart.
Geerdijk, dat onlangs werd de jongste tak.

Dan heb je nog die K'naalse diamant,
gevolgd tot slot door 'n Ham met 't hart van goud.
Mijn keus? Is 't goed, dat ik die voor mij houd?
MIJN LEUKSTE DORP? 'T LIGT ECHT IN TWENTERAND!

Jan J.D.Lindenhovius.

WAKkerfeest in Twenterand.

De WAKkerste plaats ligt in Twente!
Hier mengt men cultuurbrij met krenten.
Zo ook deze week
en, naar later bleek,
meert hier nu een schip aan vol centen!

Het geld is bestemd voor culturen,
beoefend op zolders, in schuren.
De raad is tevreê,
want zij houdt hiermee
'een helligen hond van de dure'!

'k Wil twee WAKk're dames waarderen,
Yvonn' en Elisabeth eren!
Zij vormden de spil,
van d' appel de schil.
In hen mag 'k u allen fêteren!

O, Twenterand, jij vol kunst stekkie!
Zo.n WAKweek is spekkie voor 't bekkie!
Nu heb ik, welaan,
m'n zeggie gedaan.
Als dorpsdichter weet ik m'n plekkie!

Jan J.D.Lindenhovius.

11 JUNI 1955.

Die zaterdag in juni blijft mij altijd bij :
zonovergoten, maar toch onheilspellend zwart.
Het leven in Den Ham staat eensklaps stokstijf stil,
een ramp heeft toegeslagen, onverhoeds en kil.
Een dorpsgemeenschap, diep getroffen, recht in 't hart,
schaart zich rouwend aaneen en vormt een hechte rij.

Twee weken slechts daarvoor was ik nog een van hen,
doch kreeg - 't klinkt triviaal - 'n breuk in mijn jongensstem.
De reis naar 't Teutoburgerwald stond reeds gepland,
voor velen was 't een tocht naar streken, onbekend.
Ik had ook meegekund, maar school vormde een rem.
Op weg daarheen die dag zag ik de bus staan en .....

In Osnabrücks Bergkirche hangt - eenvoud is kracht -
't herinn'ringsschild aan deze onvoorstelbaarheid.
De ramp trof niet alleen ons dorp, maar ook die stad.
Allengs heeft in Den Ham deez' mening postgevat,
dat - elk gevoel van schrijnend, durend leed ten spijt -
dit donk're drama ook hier stijlvol moet herdacht.

Een comité, dat in het koor zijn wortels heeft,
toog ingetogen en zorgvuldig aan het werk :
Jaap Snel - 'zoon van' - maakte een sober monument;
ook vond men een bezinningsplek, die - prominent -
toepass'lijk ruimte kreeg in de hervormde kerk,
opdat die datum nooit vergeten wordt, maar leeft!

Daarom ben 'k oprecht dankbaar, met respect ook blij,
dat deze ramp thans, vast, centraal een plaats hier heeft.
Zovele jonge levens gebroken in de knop,
met zoveel leed, vaak onverwerkt, daar bovenop.
't Is goed, dat naar gepast gedenken werd gestreefd.
Die junizaterdag blijft ons zo altijd bij.

Jan J.D.Lindenhovius.

BIJ HET EERSTE ORGELCONCERT VAN 2011.

Orgelconcerten in Den Ham
- de kenner staat in vuur en vlam -
zijn pareltjes, heel puur, heel fijn,
een jaarlijks weerkerend festijn.

Bachs ongeëvenaarde werk
klonk machtig door d' hervormde kerk
met melodieën, zeer sereen,
die gaan, als 't waar', door merg en been.

Met Gerrie Meijers aan 't klavier
had de commissie wijs beschikt
en 'n organist pur sang gestrikt.

Het comité betuig ik eer!
Al vijfendertig jaar - en meer! -
schenkt het hoogstaand 'Scheuerplezier'!

Jan J.D.Lindenhovius.

WESTERHAARSE RODEO.

Een flinke pink, een kloeke koe,
een kalf, een vaars, wellicht een stier?
Kom, spoedt u straks naar Westerhaar,
als u genieten wilt, voorwaar,
van dit gefokte veeteeltdier,
dat niet slechts loeit, zo af en toe.

Een heus fokveedagcomité,
dat 't Vjenne als zijn roots erkent,
geeft aan zijn zestigjaarsbestaan
veel glans door zomaar 'vreemd' te gaan
en aan de Zwembadlaan zijn tent
fier op te slaan voor mens en vee!

Ik hoop, dat men geschied'nis schrijft.
'k Wens Gerben, Johan en Ernst-Jan
- drie cowboys, eensgezind van geest! -
heel veel succes met dit veefeest,
en dat dit trio met elan,
goed bij de pinken is en blijft!

Jan J.D.Lindenhovius.

EEN TWENTERANDS MONUMENT.

Het Veenmuseum aan de Paterswal :
- nooit eerder tot mijn schande ooit bezocht -
een schat aan informatie op mijn tocht
werd daar een leermoment in mijn geval.

'k Vond de maquette indruksvol, geslaagd.
Geploeter in de marge van 't bestaan
wordt hier in simp'le beelden rechtgedaan,
terwijl het diep van binnen schrijnt en knaagt.

Twee mensenlevens lang is 't slechts geleên,
dat men hier woonde in een plaggenhut :
één ruimte voor 't gezin, een waterput,
een eenpitsolielamp, die nauw'lijks scheen,

een oud, geblutst fornuis, dito vergiet .....
Je ruikt en proeft het veen door alles heen.
Kom, overtuig u van dit 'veenomeen',
dool met een treintje dwars door dit gebied.

Dit Twenterandse open monument
draait op een hecht en kloek vrijwill'gerskoor.
Het zorgt er tevens zonder baatzucht voor
dat deez' gemeente haar historie kent.

Jan J.D.Lindenhovius.

HONDERD JAAR 'DE SMITHOEK'.

De dorpsschool bij uitstek
thans 'eeuwige' leerplek!
Mijn lagere schoolstaat
lag ook aan de Smitstraat.

D' herinn'ringen blijven
mijn leven beklijven.
Geen naam is m' ontschoten
van mijn klasgenoten.

De jufs onderwezen
ons schrijven en lezen,
't geheim van het reek'nen
en creatief teek'nen.

En vanaf klas drie was
de meester de wielas,
om wie alles draaide,
wiens scepter daar zwaaide.

Van Drijfhout tot Gorter
- soms langer, soms korter -
zij leerden mij leren,
en houd ik in ere . . . . .

. . . . . Voor mij is 't nu zestig jaar her;
'De Smithoek' verleden, reeds ver.
De leerplanontwikk'ling ging door
en vergde een gloednieuw decor.

De school staat straks op een steenworp,
doch blijft een begrip in ons dorp!
Dus pleit ik ervoor, dat voortaan
'die naam' op de voorpui blijft staan!.

Jan J.D.Lindenhovius.

NEDERLAND LEEST.

'NEÊRLAND LEEST' is een project,
dat al enk'le jaren lang
stimuleert ons leesbelang
wat verdient een diep respect.

-

Lezen maakt je dromen waar,
traint je brein, verruimt je blik,
scherpt je geest, geeft je een kick.
Dat is wat ik steeds ervaar.

-

Lezen brengt j' in streken ver,
wier bestaan je slechts vermoedt.
't Leven komt je tegemoet
uit geschriften eeuwen her.

-

Lezen houdt je in de ban,
maakt, dat je vergeet de tijd,
dat je raakt je zorgen kwijt,
al is 't soms voor even dan.

-

Wie dit vindt belachulluk,
raad ik aan : 'Vat toch eens moed
en betreed met vaste voet
dit terrein, ontzaggulluk.'

-

'k Zeg daarom nadrukkulluk :
'Haast u biebwaarts thans, gezwind,
kies een boek uit, ondervind
LEZEN IS VURRUKKELUK!'

Jan J.D. Lindenhovius

VOL VERWACHTING . . . .

(Twenterands Sinterklaaslied)

Sinterklaas is weer in 't land,
kwam ook aan in Twenterand.
Snel dus naar de Brink geracet;
daar was 't één groot kinderfeest.

Sint met zijn gevolg was laat,
ach, je weet wel, hoe dat gaat,
had vast elders nog een klus
en kon niet op tijd zijn, dus.

Maar dat drukte niet de pret.
Sint had op p.r. gelet :
muziekpieten kwamen langs
hielden zo de boel goed 'gangs'.

Spanje 's (nog) niet euroziek,
zoals verderop de Griek.
vast brengt hij van overzee
een cadeautsunami mee

'k Heb mijn lijstje ingediend
bij die goede mensenvriend.
Ook al ben 'k een oude gast,
mijn geloof is nog rotsvast.

In goed Hammers dialect
zeg ik daarom opgewekt :
'Án of van, 't löp zoas 't möt.
Loa'w ma kieken, wat of 't wödt!'

Jan J.D.Lindenhovius.

ZWANENZANGEN

Vergeef me, dat 'k hier zomaar binnentreed
in deze leeuwenkuil der politiek,
waar 'lobby' thans het wachtwoord is, met piek,
waar 'k zing mijn zwanenzang als dorpspoëet.

'k Zag in ons contactrijke liev'lingsblad
een staatsiekiek van ons geliefd college,
vereeuwigd op de stoep van hun 'manege',
zo spanningsvrij, zo goedgeluimd, tralat!

Dit jaar zal niet bestaan uit lol en jool.
We zijn het er wel over eens, geen punt,
dat je in deze tijd niet leven kunt
alleen maar voor de kat en zijn viool.

Zie ze daar staan, zo stoer, fier in 't gelid :
Cornelis, Jan, Roel, Johan en André,
klaar voor de voorjaarsstorm; je maintiendrai;
Twenterands hoop in dagen, zwart als git.

De hete hangijzers zijn stuk voor stuk
bedoeld voor 'n andere gelegenheid,
al wil 'k zo daad'lijk toch nog wel wat kwijt.
Thans wens 'k u allen voorspoed en geluk!

Nog even hoop ik, dat 'k uw aandacht trek
met deze oog-oop'ner van eigen hand,
op het gevaar af, dat ik straks dit pand
verlaat, besmeurd met veren en met pek........

Jan J.D.Lindenhovius.

OP DE FESTIVALREEP.

't NESfestival, al jaren een begrip,
verdient ludiek en menselijk een stip.
Den Ham wordt telkens op de kaart gezet.
Dat doet mij deugd, dat is echt je van hèt!

Die slogan op de Brink, die hartenkreet,
wordt zeker nu gehoord, Twenterandbreed.
Op 't Manitobaplein vervliegt weer hoop,
en blijft het een waar Gordiaanse knoop.

De witte rook, met alle vreugd' van dien,
blijkt dikke mist, zo achteraf bezien.
Mijn dichtershart spreekt altijd klare taal,
dus doe ik het in dialect ditmaal :

"Zo duurgoan, vèènte, en doot heanig ân,
bindt ze de bokse op, stöarig verdân!"
Als ik dan ook nog lees, dat in 'die nacht'
spontaan aan Julian Lukas is gedacht,

dan zwelt mijn borst, voel ik een warme gloed :
Met die NESfestivallui zit 't wel goed!

Jan J.D.Lindenhovius.

"WAPEN"- GEWELD.

"Het Wapen" is niet meer.
In Vriezenveen heerst rouw.
De rode haan nam slinks
zijn intrek in dit pand.

Verbroken is de band,
er is geen plaats voor drinks.
Wat rest van dit gebouw
doet zelfs d' herinn'ring zeer.

De noabers, v'reend in 't leed,
verschaffen d' eigenaar
een gaaf noodarsenaal.

Moog' toch in dat lokaal
dit plan gaan rijpen, klaar :
"Het Wapen" wordt hersmeed!

Jan J.D.Lindenhovius.

GAME ON, CHRISTIAN!

Destijds zat ik strak aan de buis gekluisterd,

toen Barney in de Lakeside pijltjes gooide,

subliem met one hundred and eighties strooide,

waarmee zijn titel fraai werd opgeluisterd.

-

Thans heeft Vroomshoop daarginds in Frimley Green

een echte bull's eye als ambassadeur,

een knaap van 'aait vedân, niks gien gezeur' :

Christian Kist beheerst compleet de scene.

-

Ted Hankey, Count Of Darts - man, dat was kicken! -

dacht hem na acht sets in de pan te hakken,

maar kon daarna zijn darts heel snel inpakken,

toen ie zich door The Lipstick liet aflikken!

-

O'Shea scheet zeven kleuren – oh, dear me! -

toen Christian de eindstrijd had bereikt.

Zoals hij daar 'greuts' met zijn Worldcup prijkt,

is Christian voor mij een dartsgenie!

-

De Lakeside was één avond Kremers tent!

Hij heeft het 'em gelapt, hoera, te gek!

En volgend jaar? For sure he will be back!

Christian Kist, the pride of Twenterand!

DICHTEN . . . .

Ik hou u nog even aan 't lijntje
en blijf nog een jaar uw venijntje.
Dat was niet mijn doel.
U vraagt, hoe 'k me voel?
Als 'Jan Davids', 't broertje van Heintje.

Als dorpsdichter dezer contreien
ga 'k u nog wat langer vermeien.
Ik dacht klaar te zijn,
doch 't wordt een refrein,
want opvolgers vormden geen rijen.

De 'dicht'kunst komt hier slechts naar voren,
wanneer men 't woord 'zwembad' laat horen.
De kop gaat ervoor;
de duikplank buigt door ……
Wat maalt dan mijn molen veel koren!

Jan J.D.Lindenhovius.

OUD WORDEN IN WESTERHAAR.

De handen gingen weer eens uit de mouw,
hier in het noeste, nijv're Westerhaar.,
want 't Haarhuus werd een splinternieuw gebouw,
Dat kregen ze maar mooi weer voor mekaar!

De zorg voor d' ouderen in Nederland
verdwijnt echt gaandeweg, dat doet mij pijn,
een zorgenkindje is 't langzamerhand.
Maar in dit dorp is dat gelukkig schijn!

Bejaarden krijgen straks veel perspectief.
Van noord tot zuid kijk je de einder af.
Zo'n ruimte vult je dagen positief.
Hier oud te worden is, voorwaar, geen straf!

Voor hen, die thans nog niet zo heel 'stok' zijn,
voor wie 'piep' echter ook lang is geleên,
lokt 't Haarhuus aan.! 't Wordt een gewild domein!
Daar wil je op je oude dag wel heen!

Jan J.D.Lindenhovius.

HUIS VAN DE VREDE.

Zij koersen door woeste landschappen
als eertijds de Franse armee.
Toch wordt het voor hen geen terugtocht
vol schande, bespotting. oneer.

Nee, zij gaan voor goud toch veeleer
en krijgen van mij voor hun hartstocht
een pluim met de hoofdletter P!
Dus, sponsors, kom op met die flappen!

Gichon kan met deze ruggensteun
gaan bouwen op dat vreemd adres
een Huis van Vrede (en Respect).

Dit is een "gichontisch" project!
'k Wens hun bon voyage en succes,
die "koetsenkèèrl's" van Heintje Heun!

Jan J.D.Lindenhovius.

SINT PETERSBURG, HERE I COME!

Het liberaal gedachtegoed
krijgt in Sint Petersburg een boost,
als ome Chris straks hoentjefris
zijn Sparta Light (met med?) aantrapt.

Gewis, dat hij 't niet zomaar doet!
Veel euro's moeten opgehoest,
eer hij – welk een gebeurtenis! –
aan 't Manitobaplein opstapt.

Niet letterlijk, dat lijkt me sterk,
tenzij hij ginds zijn roeping vindt.
't Wordt vast een zwaargewicht'ge klus,
die van zijn velo 't uiterst vraagt!

Heer Walraven, 'k prijs hoog uw werk,
dat u zich inzet voor elk kind,
dat ouderliefde mist, een kus,
dat vele levensschrammen draagt.

Deez' weddenschap verdient een schip
met geld, dat leidt tot een mooi 'iets',
dat hier alom wordt gewaardeerd,
niet wordt beschouwd als slimme stunt.

Dus, Twenteranders, trek die knip!
Dan wordt in mei acht'rop zijn fiets
een euroschatkist gemonteerd.
't Zij hem van hart' oprecht gegund!

Jan J.D.Lindenhovius.